Εορτή των Αγίων Αποστόλων 29-30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΕΡΑΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ- ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2006
Το Νοέμβριο του 2006, βραβεύτηκε η ερανική εοτιτροπή των Αγίων Αποστόλων Ρόδου από το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κύριλλλο. Το έργο των ανθρώπων αυτών μεγάλο, αφού μπόρεσαν και όργωσαν με το αλέτρι της πίστης τους ολόκληρη τη Ρόδο μόνο και μόνο για να στεριώσουν , μαζεύοντας χρήματα, το Ιερό Ναό της πίστης τους!
Βραβεύτηκαν ο πατήρ Γεώργιος Κουσουρνάς, ο κ. Ιωάννης Τσέρκης, ο κ. Γεώργιος Ζωγραφίδης, η κ. Κυριακή Έλενα, η κ. Ευαγγελία Ζανάκη, η κ. Καθολικη Σωτηράκη και η κ. Ειρήνη Μαραβέλια.
ΛΟΓΟΣ ΠΑΤΡΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΣΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ – 30/06/2012
Σεβασμιώτατε, κύριε δήμαρχε, αξιότιμοι κύριοι της άρχουσας τοπικής μας κοινωνίας, ευλογημένε λαέ του Θεού, ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ.
Με την ευκαιρία της εορτής των Αγίων Αποστόλων και της παρουσίας στον Ιερό Ναό μας του κυρίου Νικολή Νικολαίδη, του ανθρώπου που σιτίζει εδώ και ένα χρόνο κατοίκους της ενορίας και όχι μόνο, θα ήθελα να αναφερθώ στον Απόστολο Παύλο και συγκεκριμένα στην ευαγγελική του ρήση, μέσα από τον ύμνο της Αγάπης. “Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΖΗΤΕΙ ΤΑ ΕΑΥΤΗΣ”. Αυτό είναι το νόημα του Ευαγγελίου και σε αυτό στηρίζεται η χριστιανική Αγάπη και αυτό πρεσβέβουμε και εμείς χρόνια στην ενορία μας. Ό,τι κάνουμε το κάνουμε για το συνάνθρωπο που ομοιάζει στο Θεό και η δική μας προσφορά πάει στον Τριαδικό Θεό που ομοιάζει με τον άνθρωπο. Δε χρειαζόμαστε ανταμοιβή ούτε διαφήμιση. Για ορισμένους ανθρώπους όμως που δεν μπορεί ο πεπερασμένος νους του μυαλού τους αλλά και η ισχνή πίστη τους, να τους κάνει να το καταλάβουν, αφού προσφέρουν και περιμένουν ανταπόδωση. Μέσα στην πολύβουη, πολυπολιτισμική κοινωνία μας, προσφορές αγάπης στον συνάνθρωπο πρέπει να γίνονται γνωστές μόνο και μόνο για να υπάρχουν μιμητές. Εκεί που υπάρχει το κακό, το κακόβουλο, το ανέφικτο, εκεί όπου έχει χαθεί η αγάπη, οι αξίες, οι αρχές, τα ιδανικά, βασικά στοιχεία δηλαδή μιας κοινωνίας για να επιβιώσει. Εκεί όπου καρέκλες και εξουσίες εφήμερες στήνονται πάνω από το λαό του Θεού, πατώντας επί πτωμάτων. Εκεί όπου εξαπατείται κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη, εκεί πρέπει να αντιπαραθέτουμε την Αγάπη του Παύλου. Διότι εκεί όπου η κοινωνία ακόμη και η εκκλησία μας μπορεί να πάσχει, ίσως η αγάπη, η αποστολική αγάπη, να μην έχει αλλοτριωθεί εξ ολοκλήρου. Και ιδιαίτερα αυτό μπορεί να συμβαίνει λιγότερο στην εκκλησία με τις όποιες ανθρώπινες αδυναμίες της. Η προσφορά της μεγάλη στον ανθρώπινο πόνο και αυτό γιατί το πηδάλιο το κρατά ο Χριστός. Μέσα λοιπόν από αυτές τις αδυναμίες μας, προσπαθούμε και εμείς σαν ενορία εδώ και χρόνια με την συμπαράσταση του Μητροπολίτου μας, να προσφέρουμε μέσα από εσάς για εσας. Η Αγάπη Χρηστεύεται, ου περπερεύεται, ου φυσιούται, η Αγάπη ου ζηλοί….. Μόνο μέσα από αυτόν τον ύμνο της αγάπης μπορούμε να συνεχίσουμε, αλλά και μέσα από την Αγάπη και προσφορά του καθενός από εσάς, να προσφέρουμε στο συνάνθρωπο. Μια τέτοια προσφορά βραβεύουμε σήμερα, προσφορά αγάπης ενός ανθρώπου, όχι ντόπιου όμως Έλληνα, όχι γνωστού μέχρι τώρα σε μένα και εσάς, αλλά πιστού στον ύμνο της αγάπης. Σας ευχαριστούμε κύριε Νικολαίδη για την αγάπη και την προσφορά σας και ελπίζουμε η δική σας ενέργεια να βρει και άλλους μιμητές. Η ενορία μου και εγώ προσωπικά σας νιώθουμε δικό μας άνθρωπο, δικό μας ενορίτη. Ευχαριστούμε πρώτα εσάς Σεβασμιώτατε, διότι η πρωτοβουλία να μοιραστεί το σισίτιο στη δική μας ενορία και όχι σε κάποια άλλη, ήταν δική σας. Πιστεύουμε στα καλά έργα, πιστεύουμε στην άδολη και ανόθευτη ΠΑΥΛΙΑ ΑΓΑΠΗ και σας υποσχόμαστε πως μέσα από τις δραστηριότητες μας και με όλο αυτό τον κόσμο που είναι δίπλα μου, και τον ευχαριστώ, επιτρόπους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, να κρατάμε πάντα μια ζωντανή και χριστιανικά οργανωμένη ενορία.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ, ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ!
Ιάκωβος ο του Αλφαίου
Πλην του Ιακώβου, γιου του Ζεβεδαίου, και δεύτερος απόστολος του Κυρίου έχει το όνομα τούτο, αλλά ήταν γιος του Αλφαίου (Ματθ. 10, 3. Μάρκ. 3, 18. Λουκ. 6, 15. Πράξ. 1, 13). Πλην του ονόματός του, στην Καινή Διαθήκη δεν αναφέρονται άλλες πληροφορίες για τον Ιάκωβο. Μια εξήγηση μπορεί να είναι ότι ήταν άνθρωπος ταπεινός και θα του άρεσε περισσότερο να ακούει παρά να ομιλεί. Η έλλειψη όμως πληροφοριών δεν σημαίνει ότι δεν είχε την αξία του, αφού ο Ιησούς τον έκρινε κατάλληλο για να τον κάνει μαθητή και απόστολό του.
Κατά την παράδοση κήρυξε στην Αίγυπτο, βρήκε δε μαρτυρικό θάνατο στην πόλη Οστρακίνη. Η μνήμη του τιμάται στις 9 Οκτωβρίου.
Βράβευση του καλύτερου μαθητή της ενορίας μας
ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΒΟΥΔΑΚΗ
